باز شما سعی میکنی که کنترلش کنی من که اون لحظه فقط به عمق سوژه فکر میکنم کنترل منترلی در کار نیست

راستش رو بخوای یادم رفت خواستم چی بنویسم برات
معذرت خواهی!

تیکه ای از پالپ فیکشن یا قصه های عامیانه ـ دیوونه ی ماریا ـ ۳ ـ قسمت چهاردهم

... بودن با ماریا پارادوکس غریبی رو در من پدید آورد میلی که دوست داشت در اسارت ماریا بمونه و نیروئی که همواره در من نجوا می کرد ماریا جز زجر تدریجی و دهشتناک و روح سرگردانی بیش برام نیست و نخواهد بود . چنانکه بعدها فهمیدم اگه زودتر به نجوای الهام درونی گوش فرا می دادم اون همه سختی و رنج با ماریا بودن رو این روح دوازده ساله ام مجبور نبود تا دو سال تحمل کنه...

آپم دوست نازنین و مهربونم

[گل][قلب][لبخند]

نمی‌دونم چرا ولی احساس کردم این پست رو یکی دیگه نوشته نه فروغ. لحن نوشتنش با بقیه نوشته‌ها فرق می‌کرد.

سلام
از وسط کلی برف
راستی در مورد عصبانیت،
"آیا قهرمانانت را با ارواح عوض کردند؟"
وقتی اسطوره های آدم رو ازش میگیرن و جاش ارواح تحویل میدن میشه همینی که می بینین
مشکل شما مثل مشکل منه دقیقا
من این رو می دونم که کاری که الان دارم انجام میدم کاملا مخرب روح و روانم است
من باید یک نقاش یا یک موزیسین می شدم
و الان تمام قهرمانان و اسطوره های من تبدیل به کوهی از مقالات و کتابهای مدیرتی شدن!
دلم می خواست یک بار حتی برای یک بار نقش "فاستوس" رو بازی می کردم و "مفیستوفلس" "گوته" می یومد سروقتم!
می دونستم که چجوری با خشم کنار بیام!!!!
متن ترانهKilimandjaro از آلبوم Reborn از ERA رو براتون اینجا می نویسم
اگه گوش نکردین حتما گوش کنین بعدش فکر کنین که قهرمان های ما آدم هایی که داریم توی پوچی شهری مثل تهران دست و پا می زنیم کجا می تونن رفته باشن
باز هم موفق باشید
بسیار زیاد
از وسط این برف ها

Don’t say you wanna a better world
Don’t say you wanna a better life
When all you do is watch TV
And listen to the promises

Don’t say you wanna a better world
Don’t say you wanna a better life
When all you do is just rely
on the progresses of science

Don’t say another word, just let me dream

And look outside
where the wind blows and the flowers grow
Where the river goes
Taking my dreams away

Just let me go
Where the rain falls and the forest cries
Since there will be no more snow in Kilamandjaro

Don’t say you wanna a better world
Don’t say you wanna breathe clean air
When all you do is drive around
In your brand new SUV

Don’t say you wanna a better world
For all the children of mankind
When all you do is just rely
on the progresses of science

Don’t say another word, just let me dream

And look outisde
where the wind blows and the flowers grow
Where the river goes
Taking my dreams away

Just let me go
Where the rain falls and the forest cries
Since there will be no more snow in Kilamandjaro

پروردگارا به من آرامش ده تا بپذیرم آنچه نمی توانم تغییر دهم، دلیری ده تا تغییر دهم آنچه را می توانم تغییر دهم، بینش ده تا تفاوت این دو را بدانم، مرا فهم ده تا متوقع نباشم دنیا و مردم آن مطابق میل من رفتار کنند.

وبلاگ قشنگی داری.
اگه وقت کردی به منم یه سر بزن

فروغ عزیزم، با خوندن پست های چند ماه اخیرت میدونم که داری چه تلاشی رو از سر میگذرونی که عصبانی شدنت رو کنترل کنی ولی فروغ جونم مهم اینه که عصبانی نشی، نه اینکه هی عصبانی شی ولی مخفیش کنی و همه اون انرژی های منفی رو در خودت بریزی. این جوری به نظرم بیشتر به خودت ظلم میکنی
شاید لازمه رشد بالغت اینه که اول با خودت، اول فقط با خودت، مهربونتر باشی و بعد به فکر دیگران باشی؛ هر چند ممکنه خودخواهانه به نظر بیاد ولی لازمه دوست من
موفق باشی

سلام
ممنونم بابت کامنت
اسم مجله هست"گزیده مدیریت" که ترجمه همزمان Harvard Business Review می باشد.
مقاله ای در سال 1383 چاپ شد در این مجله تحت عنوان"هفت شگفتی برای یک مدیر عامل جدید" که البته در ایران کلا همه مدیر عامل ها به نوعی با این شگفتی ها بطور روزمره مواجه هستند
این مقاله را از آدرس زیر می توانید بگیرید
http://www.shasfand.ir/Files/Articles/7.pdf
این مقاله به خود من خیلی کمک کرد و دیدگاهم را اصلاح کرد.
امیدوارم که به درد شما هم بخورد
موفق باشید

bah bah, ajab, dobare be fekre tahsile elm oftadi, bad nist, mikhahi bache-ha ra jam konam berim soraghe modir mali hey bemalimesh ya gheghelakesh bedim, bad ham oon gorbr chakme pooshe poshte land-rover ra ba morabaye shaghaghol khafe konim.
OMRAN

welcome to facebook;)

سلام
خوب.باز هم من!تعجب نداره.
داشتم wish you were here رو گوش می کردم و وقتی زمزمه می کرد که می گه:
ما دو روح گمشده بودیم که سال های سال توی یک تنگ ماهی شنا می کردیم روی همان زمین می دویدیم و می دویدیم!چه چیزی پیدا کردیم؟
ترس های قدیمی مان را!
کاش اینجا بودی!

می دونین همون لحظه مطلب جدید شما رو می خوندم.باور بفرمایین من اصلا نصیحت بلد نیستم ولی قسم می خورم شما و روحتون شدین مصداق این شعر زیبای whish you were here!
اگه رفتین مدیریت صنعتی کتاب "سازمان استراتژی محور" رو بخرین مطمئن باشین توی کارتون بهتون خیلی کمک می کنه.(من تست کردم)

راستی دفعه قبل راجع به موسیقی براتون نوشته بودم چون می دونم الان احتمالا معلم شما هم رفته یک سری به بانک موسیقی خودتون بزنین و اگه پیدا کردین Telegraph Road از مارک نافلر رو بزارین و جادوی موسیقی رو زیر پوستتون حس کنین!
حتما فردا با حال خیلی خوش سر کار خواهید رفت.
شب خوبی داشته باشین
فروغ:

متشكرم. خيلي زياد.