سلام
خيلي اتفاقي با وبلاگت آشنا شدم.
معمولا نوشته هاي كه بيشتر از 3 خط باشن رو نمي خونم. اما تو مجبورم كردي دو سه تا از پست هاتو كامل بخونم.
تبريك مي گم.

سلام
خیلی وقت بود نیامده بودم
و با اینکه هیچوقت نویسنده خوبی نبوده ام در بیان احساساتم در وبلاگ
اما باید بگویم می فهمم چه می گویی
بخصوص نوشتن در اینجا و البته آنجا
و تمایز بین آنها
و دلم می خواست چیز دیگری هم بگویم اما افسوس که نه دوستی با هم داریم و نه این نوشته ها خصوصی هستند
موفق باشی

سلام
دنبال نقدی از مرگ بازی بودم که به سایتتون رسیدم
نقد خوبی بود و باهاتون موافقم

همان موقع هم من تعجب ميكردم از اين شجاعتي كه يك نفر بتواند اينطور شفاف خودش را بنويسد !! شايد لذتي بود يا آرامشي يا بهره اي در آن كه مي ارزيده و من دركش نكرده ام !!!

شده مثل نیمسوزی که هر جه می دمی آتش و گرما و زیبایی نمیدهد هیج چیزی جز سردرد نصیب تو نیست. نه برد برنده ها در توست نه سبکی تمام باخته ها، نه امید نه ناامیدی محض، چیزی که هست حسرت زمانی ست که پیش چشمهات از لابلای انگشتهات سر می خورند. تنهایی ایی که به هزارها کلمه گفته می شود اما کامل نمیشود. هر باید امروزی به سرخوردگی فردا منتهی می شود، هر بودنی به بیهودگی. هر خشمی به دریوزگی هر گفتنی به تکرار
هر شوقی به خلاء هر شوری به دلزدگی. به گذشته نگاه میکنی با خشم، حسرت واندوه و حس میکنی دیگر چیزی نمانده نه؟
فروغ:
نه ادریس چیز زیادی نمانده .. شاید هم هیچ چیز نمانده .. و من اصلن این خود بی همه چیزم را دوست ندارم .. یک روزگاری فکر می کردم یک غنایی در روحم هست که می ارزد به همه نداشته هایم.. و امروز همان از کفم رفته.

سلام
بازهم من!
حتما بنویس
من هم مثل شما می نوشتم خودم را!مدتی است ننوشته ام ولی تو بنویس هرچند بی صدا و بی پاسخ
من هم خواهم نوشت
راستی 30 تیر یادت نرود