خسته بودم. ولی هوش از سرم پرید وقتی وارد پارکینگ شدم و دیدم دزدگیر ماشین از ساعت یک‌ربع به‌نه تا ده شب بی‌وقفه جیغ زده و بنده توی شرکت بی‌خیال نشسته بودم و به‌حرفهای مدیرعامل مهربان و مدیرفروش پرانرژی جدیدمان گوش می‌کرده‌ام!!
حالا هم هنوز هوش از سرم پریده.. یعنی وقتی فکر همسایه‌ها را می‌کنم واقعن شرمنده می‌شوم..
بگذریم.. این بنده خدا را پس فردا سوار قطار خواهم‌کرد و به‌مشهد می‌فرستم تا برادرم بفروشدش..
از وقتی از مشهد برگشته‌ام، بلانسبت هرچی دوست دارید فکر کنید، کار می‌کنم.. شبها تا هشت و نه سرکارم و نمی‌دانم چرا اگر قرار‌باشد توی شرکت بخوابم، هنوز هم کار هست..به‌نظرم سیستم کاری‌ام بی‌نظم است.فرصت کافی برای نظم‌دادن ندارم. کار زیاد است و هی مجبورم به‌روز بدوم وگرنه عقب می‌مانم..
یک آقای مدیرفروش انرژتیک سیستماتیک آورده‌ایم که لااقل بخش خودش را حسابی نظام داده..
توی شرکت همه عین قیبله مورچه‌ها می‌دوند.. فقط امیدوارم عاقبت این دویدن، خاک کول مورچه‌کردن نباشد.
هدررفتن زحمات یک سال قبل مرا ترسانده.. آن‌وقت هم از بس همه‌چیز سرعت داشت، فرصت کافی برای تحلیل نداشتم. باید تا دیر‌نشده یک فکری بکنم..
آثار گفتگوی میهنی و سبز دولت کریمه دهم حسابی توی گودی انگشتانمان دارد سبزی می‌کارد. هر روز از نوعی. این هم خودش می‌تواند در گیج‌شدن بیش از پیش من و ما نقش موثری ایفا کند... حیف از آن وقتهایی که می‌شد درباره قلعه حیوانات نوشت. دیگر نمی‌شود. باید شعر گفت در وصف این‌همه گل و بلبلی که روح مخت را هر روز و هر ساعت به‌سوت‌زدن وامی‌دارند.
از این‌همه که بگذریم، خوبم. فرصتي نيست كه به‌ جاهاي خالي فكر كنم ..يعني زياد نيست...