خوب ... زیاد هم روز بدی نبود.. چک مان را ندادند.. طبق معمول یک روز قیف نبود و یک روز قیر.. اول صبح نماینده‌ای که فرستاده‌بودم قلعه، زنگ زد که مدیرمالی رفته ماموریت.. گفتم لطفا رختخوابت رو پهن کن و دراز بکش تا برگردد.. ساعت دو زنگ زد که آقای مدیر آمده ولی تا دوشنبه موجودی ندارند..

حقوق آن خانم را زیاد کردم. واکنشش کاملن متفاوت با انتظارم بود.
کلی ازش تشکر کردم برای مدتی‌ که در غیاب مدیرمالی‌مان، رتق و فتق همه‌چیز را به‌عهده گرفته. و گفتم که هیچ مبلغی جبران زحماتش نیست و این را از ته دل باور دارم( واقعا باور دارم) و می‌خواهم قبل از استقرار مدیر‌مالی جدید، تا هنوز با هم مستقیم کار می‌کنیم، حقوقش را درست کنم. نظرش را پرسیدم. گفت: هرقدر خودتان فکر کنید. گفتم می‌خواهم خوشحال باشي. گفت: همین‌که می‌دانم در این مدت که سعی زیادی کرده‌ام، شما می‌فهمید، راضی‌ام.. خلاصه از من اصرار و از او انکار. به همان‌که گفتم راضی‌شد.

به‌آن یکی هم که باید حکم عدم تمدید قرارداد را اعلام می‌کردم، کردم. از مدت قراردادش یک‌ماه دیگر مانده. اما به همه گفته‌ام انتظار دارم اگر می‌خواهند بروند، راست و صادقانه از یک ماه قبل خبر بدهند و خودم هم متقابلا همین کار را خواهم‌کرد. قبلن پدر ژپتو که جای من بود، عقیده‌داشت حکم عدم تمدید را باید در آخرین لحظه قرارداد به کارمند اعلام کرد تا مبادا فرصت خلافی داشته باشد. خوب .. من این عقیده را ندارم. حالا به‌هر دلیل..

مدیر فروش جدید می‌گوید: خانم‌جان شما زیاده از حد در دسترسی! چرا توی سالن بین بچه‌ها می‌گردی و هرکس هر وقتی بخواهد می‌تواند با شما حرف بزند و بیاید توی اتاق؟
مدیرعامل مهربان هم با او موافق است. به‌نظر خودم کار درستی می‌کنم که با همه رفیقم و سربه‌سر می‌گذارم و می‌خندم. کار ما کار خشنی‌ست..و من فکر می‌کنم اگر می‌توانم از بار سختی آن کم کنم، باید بکنم..از طرفی طبیعت من هم طبیعت قیافه‌گرفتن نیست. (برعکس ظاهرم البته!) به راحتی برای اشتباهم عذرخواهی می‌کنم و به‌راحتی وقتی کسی دلخور باشد صدایش می‌زنم و باهش حرف می‌زنم تا بفهمم ریشه دلخوری کجاست. خیلی وقتها اتفاقن مشکلات بچه ها خانوادگی و شخصی‌ست.. با آنها همراهی می‌کنم و هنگام کار ملاحضه شرایطشان را دارم. البته اين را به‌مرور متوجه‌شدم كه باید در مسیر طبيعت و فطرتم قدم بردارم تا روحم آرام باشد و این آرامش به محیط کار سرايت كند.
دلم مي‌خواهد ميان جمع‌، وجود داشته باشم تا بود و نبودم متفاوت باشد.. آدمي كه توي اتاق و پشت ميز مديريت كند، لزوما مي‌تواند فروغ نباشد.. اما الزاما فروغ مدير بايد آدم باشد.