هیچ
چقدر زود اکثر ما، معمولی می شویم.
معمولی. یکنواخت. تکراری.
« به آرامی آغاز به مردن ميكنی | صفحهی اصلی | خود زندگی »
مطالب مرتبط
* پوزشنامه
* جوكهاي زندگي مجردي
* از ماست که برماست
* گيتار چيني
* سوال
* با تشكر از خانواده اداره برق
* كسي كه براي زندگي فكر ميكند و راه فكر كردن را بلد است.
* دار الشفا
* وه ...
* در جا ماندن بيوقفه
* با بي برقيهاي سهنوبته در تهران چهل درجه كيف ميكنيد؟؟
* کسی برای امام رضا پیغامی ندارد؟؟
* هايپ
* لطفا تمركز كنيد!
* سم زدايي
* نظرسنجی
* عيدتان مبارك
* تعطيلي دو روز در هفته
* سوال
* روزی سخت
نظرها
منم خندیدم
بخشیدم
وبتونم فراموش کردم
Posted by: نیک | November 28, 2009 6:57 PM
و اگر جزء معدود آدمایی باشیم که روحیمون تکرار رو نپذیره ، به عذابی علیم دچار می شویم...
Posted by: خنکای شب | November 28, 2009 11:31 AM
این روزها دانه های دلم پیداست.می تونید ببینیدش بدون پرده
Posted by: شایدها | November 27, 2009 2:55 PM
بهترين كامنت براي اين پستت، پست قبلي خودته
Posted by: داريوش | November 27, 2009 4:50 AM
سلام , خداحافظ
چیزی تازه اگر یافتید
بر این دو اضافه کنید
تا بل
باز شود این در گم شده بر دیوار
خسته نباشین واقعا مطالبتون قشنگ بودن.... یا حق
Posted by: vadood | November 26, 2009 4:00 PM
فروغ عزیز
واقعا که جانا سخن از زبان ما هم گفتی
شاد باشی
Posted by: هادی | November 25, 2009 2:46 PM