« يادم بماند | صفحهی اصلی | من را دريابيد.. يا بگوييد چكار كنم كه دريافتني باشم؟ »
بهمدیرعامل مهربان میگویم: خوب زندگیتان را برگردانید ایران...اینجا ما هستیم، کارتان هست،همهچیز هست.. مگر چندبار قرار است زندگی کنید که مهاجرت یکی از آنها باشد؟
جواب میدهد: اینکه چندبار قراراست زندگی کنیم و چندبار بهدنیا میآییم را که نمیدانیم..مگر تو میدانی؟ اینیکبار را که از بابتش همه مطمئنیم، برای من وقتی زندگی نام دارد که پویا و بالنده بگذرد.. با کی و کجا، چهفرقی دارد؟ همینکه فکر کنم این عنصر بالندگی درش مستتر بوده، کافیست.
* خانه و خانواده
* :|
* براي مردي كه انسانيت را محترم شمرد.
* خود زندگی
* آهو مي شوي با همين جست و خيز گوسپند
* دستت را به من بده..
* بی حس
* ديگر-شاد-سازي
* خود-شاد-سازی
* ...
* نوروز مبارك باشد.
* سربالايي
* افسانه آه من
* آسان میتوان دلسرد شد
* در میان رفقا
* من هستم. خاطرات خوب گذشته هست. و آينده. كه شايد با يك وقفه، اما بهتر از گذشته ميسازمش.
* والد قوي درون
* قدمگاه
* عطر چای سبز
* حالا پز می دهم !
نظرها
خوش به حالش كه عاقله و ميره..
Posted by: يلدا | December 16, 2009 5:18 PM
بالندگي ...
زيبا بود ...
از گودر كشفتون كردم. وبلاگ ساده و زيبائي داريد ...
Posted by: يك برنامه نويس | December 16, 2009 4:27 PM
فروغ دلبستگی به خاک و آدمهاانگار شده مال داستان ها......اما هستیم من و تویی که هنوز برایمان اولویت دارد یک تعداد آدم ویک مشت خاک.....
بالندگی هم سر جای خودش!
Posted by: من | December 16, 2009 11:39 AM