منننننننننننننننننننننننن

چند وقت پیش رفته بودم کنسرت گروه آریان, یه مدت که از کنسرت گذشت یکی از اون کسایی که در حال اجرای برنامه بود رو کرد به جماعتی که در حال تماشا بودند و از قضا مثل ماست نشسته بودند و هیچ حرکتی مبنی بر شادی و سر خوشی از خودشون نشون نمی دادند و گفت من نمی دونم چرا بعضی از مردم از وقتی می آیند اینجا همینطور زل می زنند به ما و توی صورت ما اخم می کنند ما اینجا هستیم تا شما را شاد کنیم آخه این چه کاریه! آگر از ما خوشتون نمی آید چرا اومدین کنسرت,
دوست عزیز هدف از تعریف کردن این ماجرا این بود که هر جند من در راستای جمله معروف چهار دیواری اختیاری
,معتقدم آدمها می تونند در چهار دیواری وبلاگشون یا سایتشون هر چه می خواهند بنویسند ولی مگر شما به این هدف مطلب نمی نویسی که دیگران
بخوانند و نظرشان را بدهند که اگر غیر از این است می شود در یک دفترچه نوشت بدون درد سر !
ولی عدم توجه شما به کامنتها
باعث می شود دو فکر در ذهن ایجاد شود اول اینکه طرف را لایق جواب دادن نمی دانی و دوم اینکه اهمیتی به نظر دیگران نمیدی
به هر حال مدعی العموم بودن
باعث شد از طرف خودم و شاید بقیه (البته از کسی وکالتی مکتوب ندارم) این را بگویم
اگر خواندی و قبول کردی متشکرم از توجه شما
فروغ:
درست مي گي. كاملن حق باشماست. من در اين زمينه تنبلم. يك وقتهايي كه هم وقت دارم و هم حوصله ، مي شينم و جواب مي دم اكثرشون رو. ولي در مجموع اشكال از منه مخصوصن چون خيلي وقتها سركار لابلاي كارها سرك مي كشم و پابليش مي كنم.
بعضي وقتها كامنتها هم جنبه سوالي نداره و اعلام نظره. مثل نوشته هاي خود من كه اگر كسي كامنت نزاره با خودم مي گم خوب لابد نظري در اين مورد نداشته.
از تذكرت ممنونم و سعي مي كنم رعايت كنم.

وقتي طوفانه و كولاكه ، آدم صداي بارش آرام باران رو هم آرزو مي كنه .
شاد زي